Heel Gouda wordt op de schop genomen. Dat maakt het er niet makkelijker op om van huis naar school te fietsen, ontdekt Tijn.
'Het spoortunneltje is dicht, hoe moet ik nu fietsen?'
We bespreken een aantal alternatieven maar hij ziet het niet voor zich. Omdat ik dat gevoel heel goed ken, bied ik aan mee te fietsen. En zo sta ik voor het eerst sinds maanden in een donkere schuur aan mijn fiets te sjorren. In het achterpad hoor ik de werklui al bezig aan de riolering. Het klinkt vandaag wel erg dichtbij en dat klopt ook; ze hebben zelfs onaangekondigd onze tuindeur van buitenaf afgesloten. Door een kier zie ik een sliert afzetlint aan de deurkruk. Opgesloten in onze eigen tuin! Dan maar met de fiets door het huis. Mopperend op zoveel ongemak rijd ik met Tijn mee tot een bekend punt. Op de terugweg rijd ik bijna een onverlichte fietser aan, negeer mijn eigen dochter en zwaai veel te enthousiast naar iemand die ik aanzie voor haar vriendin.
Ik vrees dat het niet meer goed komt met deze dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten