Het is een frisse avond maar de maan werpt een helder licht over de wei. Sonja en ik lopen even langs de paarden om ze een goede nachtrust te wensen. Plotseling grijpt Sonja me bij mijn arm:
'Daar ligt iets in het gras! Ik zie het ademen!'
En inderdaad, vlak bij Fraekja komen rookpluimpjes omhoog in het zilveren licht. We sluipen dichterbij. En kijken recht in het gezicht van... een vers geproduceerde plak mest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten